حاج داود میقانی؛ کهنهسرباز ولایت ، استاد بینالمللی جودو و آموزگار نسلها
✍️امیری؛ حاج داود میقانی، آزاده دفاع مقدس و استاد برجسته جودو، با سالها ایثار، مجاهدت و تلاش علمی و ورزشی، امروز بهعنوان یکی از سرمایههای کمیاب ورزش ایران شناخته میشود؛ چهرهای که نباید حضورش در عرصه جودو کمرنگ باشد.
برکه _ حاج داود میقانی از چهرههای ماندگار تاریخ معاصر ایران است که نام او هم در عرصه ایثار و مقاومت و هم در میدان ورزش و تربیت نسل جوان درخشیده است. او در تیرماه ۱۳۶۱ و در جریان عملیات رمضان در منطقه شلمچه، در حالی به اسارت نیروهای بعثی درآمد که با بدنی مجروح از ناحیه دست، پا و شکم و پس از دو بار مجروحیت پیاپی همچنان در خط مقدم مقاومت میکرد. این اسارت در شرایطی رخ داد که او با وجود جراحات سنگین، میدان را ترک نکرد و تا آخرین لحظه در دفاع از میهن اسلامی ایستاد.
میقانی پیش از این مجروحیتها نیز از نخستین روزهای جنگ تحمیلی در جبهههای کردستان حضور داشت و در مناطق بانه، سردشت، سقز و مریوان بهعنوان بسیجی در کنار فرماندهان بزرگ آن دوران، شهید محمد بروجردی و شهید حاج احمد متوسلیان انجام وظیفه میکرد. این سابقه نشان میدهد که حضور او در دفاع مقدس نه یک اتفاق مقطعی، بلکه مسیری آگاهانه و ریشهدار در ایمان و مسئولیتپذیری بود.
سالهای سخت اسارت برای حاج داود تنها دوران تحمل نبود، بلکه فرصتی شد تا در محضر عالم مجاهد و اسطوره مقاومت، شهید سیدعلیاکبر ابوترابی، تربیت یابد. او همواره تأکید کرده است که بسیاری از درسهای صبر، اخلاق، توکل و استقامت را در همان سالها و در کنار شهید ابوترابی آموخته است. در همان دوران نیز با همت و پشتکار، فنون جودو را از استاد حسن گندمکار فرا گرفت؛ یادگیریای که در شرایط دشوار و محدودیتهای شدید، نمادی از اراده و امیدی بود که حتی در تاریکترین روزها خاموش نشد.
پس از آزادی، میقانی مسیر تازهای را آغاز کرد. او نه تنها به تربیت ورزشکاران در ایران پرداخت، بلکه حتی به عراق بازگشت و بهعنوان مربی ورزشی فعالیت کرد؛ اقدامی که نشاندهنده نگاه انسانی و رسالت فرهنگی او در گسترش ورزش و اخلاق پهلوانی است. بازگشت او به سرزمینی که سالها در آن اسیر بود، خود نمادی از بزرگی روح و نگاه فراتر از کینه و دشمنی است؛ او ورزش را زبان مشترک انسانها میدانست و از طریق آن به تربیت نسلهای تازه پرداخت.
سوابق مربیگری و افتخارات ورزشی او نیز گواهی روشن بر جایگاه برجستهاش در جودوی ایران و جهان است. وی سالها سرمربی تیم ملی جودو یمن بود و موفق شد سهمیه المپیک لندن را برای این کشور کسب کند. همچنین یک سال سرمربی تیم ملی جودو عراق بود و مدال نقره بازیهای المپیک عربی را به دست آورد. او دو دوره ریاست کمیته فنی فدراسیون جودو ایران را بر عهده داشت و دو دوره نیز عضو هیئت رئیسه فدراسیون جودو جمهوری اسلامی ایران بود. میقانی بهعنوان مشاور فنی کمیته آموزشی اتحادیه جودو آسیا فعالیت کرده و سرمربی تیمهای ملی نوجوانان و نونهالان ایران بوده است که در این مسیر مدال طلای آسیا در هنگکنگ را برای کشور به ارمغان آورد.
او مدرس ارشد فدراسیون، مربی بینالمللی جودو، است ، و اولین سرمربی کاتای ایران شناخته میشود. در سال ۱۹۹۸ نیز در ژاپن و در دهمین سالگرد مسابقات کاتای سراسری، با اجرای بینقص و فنی، بالاترین امتیاز مسابقات را به خود اختصاص داد و عنوان قهرمانی این دوره را کسب کرد.
حاج داود میقانی علاوه بر تجربههای میدانی و مربیگری، دارای مدرک دکتری در حوزه علوم ورزشی است؛ موضوعی که نشان میدهد مسیر او تنها بر پایه تجربه عملی نبوده، بلکه با پشتوانه علمی و پژوهشی نیز همراه بوده است. در دورههایی که مسئولیتهای مدیریتی در فدراسیون جودو بر عهده داشت، نتایج چشمگیری در حوزه آموزش، استعدادیابی، توسعه کاتا و ارتقای ساختارهای فنی به دست آمد؛ نتایجی که بسیاری از کارشناسان آن را حاصل نگاه علمی، انضباط مدیریتی و تجربه میدانی او میدانند.
میقانی در مقام مدرس بینالمللی، سالها در کشورهای لبنان، مصر، جیبوتی، اربیل، سوریه، اردن و عراق به تعلیم پرداخت و در ایران نیز سالها مربیان و مدرسین جودو را آموزش داد. آنچه شخصیت او را برجستهتر میسازد، نگاه انسانی و بیتکلفش به آموزش است؛ برای او تفاوتی میان میدانهای بینالمللی و روستای زادگاهش وجود ندارد. همانگونه که در سطح جهانی تدریس کرده، امروز نیز در روستای خود به آموزش نونهالان و نوجوانان جودو مشغول است.
او سالها حتی در اسارتگاه دشمن بعثی، مخفیانه به آموزش و تمرین جودو پرداخت و آموختههای خود را که در مرکز آموزش کودوکان ژاپن و نیز در کره و دیگر کشورها فرا گرفته بود، در اختیار جوانان سرزمین خود قرار داد. این انتقال دانش، از اردوگاههای اسارت تا سالنهای بینالمللی و روستاهای کوچک ایران، همچنان ادامه دارد و میراثی ارزشمند برای نسلهای آینده به شمار میرود.
امروز که جودوی ایران در مسیر بازسازی و ارتقای جایگاه خود قرار دارد، بهرهگیری از ظرفیت بزرگان این رشته ضرورتی انکارناپذیر است. حاج داود میقانی، این کهنهسرباز ولایت و وطن، نباید حضورش در عرصه جودو کمرنگ باشد؛ بلکه تجربه، دانش و اعتبار او باید در خدمت آینده این رشته قرار گیرد. او از سرمایههای کمیاب ورزش ایران است و نقشآفرینیاش میتواند مسیر رشد جودو را شتابی تازه ببخشد.
حاج داود میقانی نمونهای روشن از پیوند میان ایثار ملی و تربیت ورزشی است. یاد و نام او نه تنها در تاریخ دفاع مقدس، بلکه در تاریخ ورزش ایران نیز ماندگار خواهد بود. او به ما نشان داد که ورزش میتواند در سختترین شرایط چراغی برای امید و مقاومت باشد و پس از آزادی بستری برای تربیت نسلهای آینده فراهم کند. زندگی او گواهی است بر این حقیقت که انسان میتواند از دل سختیها، راهی به سوی تعالی بیابد و با ترکیب ایمان، دانش و ورزش، میراثی ماندگار برای جامعه خود بر جای گذارد.
